
KOMORA HIPERBARYCZNA
Hiperbaria tlenowa na całym Świecie wykorzystywana jest na różnych polach medycyny i rehabilitacji. Badania naukowe oraz publikacje naukowe jednoznacznie wskazują, iż spektrum wskazań będzie z czasem na pewno powiększana. Prezes NFZ  w dniu 18 październiku 2011 roku przedstawił listę wskazań stosowania komory hiperbarycznej – co za tym idzie różnych wskazań wykorzystania terapii hiperbarycznej.
Leczenie polegające na dostarczeniu do organizmu bardzo dużej ilości tlenu w warunkach zwiększonego ciśnienia. Terapia hiperbaryczna nie zastępuje antybiotykoterapii czy zabiegu chirurgicznego, wspomaga jednak terapię określonych schorzeń. Leczenie odbywać się będzie w komorze, w której ciśnienie jest 2,5 krotnie większe niż atmosferyczne. Leczenie stanowi część kompleksowego leczenia wspomagającego stymulację gojenia ran i naprawę tkanek. W obecnym czasie – moment publikacji ww. artykułu to rok 2017. Kapsuła hiperbaryczna jest już dostępna w wielu miastach Polski takich jak: Wrocław, Warszawa, Kraków, Bydgoszcz, Gdańsk i wielu innych. Jeszcze kilka lat temu ilość komór hiperbarycznych była znikoma.
Â
LECZENIE W KOMORZE HIPERBARYCZNEJ
Leczenie przy wykorzystaniu hiperbarii tlenowej polega na dostarczaniu do organizmu znacznej ilości tlenu w warunkach podwyższonego ciśnienia, które przeważnie jest 2,5 krotnie wyższe od ciśnienia atmosferycznego (w zależności od procesu terapeutycznego ciśnienie może być od 1,5 do ponad 3 razy wyższe). Proces leczenia przebiega w komorze hiperbarycznej. Pacjenci podczas zabiegów (sprężeń) oddychają mieszaniną oddechową składającą się w 100% z tlenu.
Podanie tlenu w warunkach ciśnienia wyższego niż atmosferyczne skutkuje rozpuszczeniem w surowicy krwi znacznie większej ilości tlenu przy znacznie zwiększonym ciśnieniu parcjalnym. Zwiększona zawartość tlenu w surowicy krwi zwiększa ilość i obszar przenikania z naczyń kapilarnych (przenikających). Terapia tlenem przyspiesza i poprawia proces gojenia się ran dzięki zwiększeniu aktywności makrofagów, proliferacji fibroblastów, syntezy kolagenu, angiogenezy i przyspieszeniu epitelizacji. Dobroczynny wpływ ma tlen, bo staje się zdecydowanie bardziej dostępny dla uszkodzonych tkanek i to nawet w przypadku znacznie utrudnionego przepływu i dopływu krwi do naczyń krwionośnych oraz narządów.
Do najistotniejszych zalet komory hiperbarycznej należy zaliczyć:
- dostarczanie zwiększonej ilości tlenu do niedokrwionych i niedotlenionych tkanek i narządów,
- przyspieszenie gojenia się ran oraz zmniejszanie obrzęku tkanek,
- znaczna poprawa krążenia krwi,
- wzrost odporności, terapia hiperbaryczna - wspomaganie mechanizmy odpornościowe organizmu,
- działania bakteriobójcze i bakteriostatyczne,
- przyspieszenie eliminacji tlenku węgla.
Wskazania ostre do zastosowania komory hiperbarycznej:
- choroba dekompresyjna,
- zatrucie tlenkiem węgla, methemoglobinemia,
- oparzenia termiczne (II stopień  i III stopień) Wymaga konsultacji lekarskiej w ocenie skali oparzenia. W niektórych stopniach oparzeniach – komora wpływa korzystnie,
- martwicze zakażenie tkanek miękkich
- ostre niedokrwienie tkanek miękkich, uraz mięśniowo-szkieletowy, uraz wielonarządowy - zespoły kompartmentalne i następstwa urazów zmiażdżeniowych,
- głuchota po urazie akustycznym, głuchota powstała w sposób natychmiastowy,
- zatory gazowe,
Innym ważnym skutkiem tlenoterapii hiperbarycznej jest zmniejszenie obrzęku tkankowego. Efekt ten najczęściej tłumaczy się zwężaniem naczyń z powodu wysokiego ciśnienia parcjalnego tlenu krwi tętniczej, który skutkuje odwróceniem przepływu reabsorcji płynu pozanaczyniowego do krążenia. Należy podkreślić, że terapia ta zabezpiecza również mikrokrążenie przed wytrącaniem złogów białkowych i ich adhezji endotelialnej.
Wskazania przewlekłe do korzystania z terapii hiperbarycznej:
- trudno gojące się rany, których leczenie wcześniej nie powiodło się,
- zgorzel gazowa,
- zapalenie i choroby po przebytym paciorkowcu
- zakażenia skóry i tkanki podskórnej,
- rozlane, złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego,
- po wcześniejszym udokumentowanym niepowodzeniu leczenia innymi metodami,
- zapalenie mostka, śródpiersia pooperacyjne, niestabilność mostka,
- ropnie i stany przewlekłe wewnątrzczaszkowe,
- zapalenie i ropień płuca,
- zakażenie rany pourazowej,
- zespół stopy cukrzycowej,
- problemy z wątrobą, ropień wątroby,
- odbudowa i rekonstrukcja tkanek zagrożona martwicą,
- odleżyny, rany powstałe na skutek długotrwałego leżenia,
- owrzodzenie troficzne kończyn dolnych,
- różnego rodzaju niewydolność żylna (wymaga konsultacji z lekarzem)
- martwica kości, stany zapalne układu kostnego,
- powikłania po przeszczepach, przeszczepy skóry zagrożone martwicą,
- uszkodzenie tkanek i narządów,
Â
Korzystanie z komory hiperbarycznej tak jak w przypadku innych terapii leczniczych ma również swoje ograniczenia. Terapia hiperbaryczna wpływa w sposób korzystny na organizm – jednak przy pewnego rodzaju zaburzeniach lub chorobach przewlekłych musimy zachować szczególną ostrożność. Jeżeli pacjent nie jest pewny czy może skorzystać z komory hiperbarycznej – powinien skonsultować swój stan zdrowia z lekarzem internistą.
Â
Przeciwwskazania bezwzględne do korzystania z komory hiperbarycznej:
- niewydolność serca,
- nieobarczona odma opłucnowa,
- stosowanie leków: Adriamycyna, Cis-platyna, Bleomycyna, Disulfiram Przeciwwskazania
Przeciwwskazania względne do korzystania z komory hiperbarycznej:
- zakażenie górnych dróg oddechowych, (stany grypopochodne i angina)
- stany gorÄ…czkowe i podgorÄ…czkowe nieznanego pochodzenia,
- astma oskrzelowa, rozedma płuc,
- padaczka,
- rozsiana choroba nowotworowa,
- zapalenie nerwu wzrokowego,
- klaustrofobia, lęk pacjenta przed przebywaniem w zamkniętych pomieszczeniach. Choć obecnie komory hiperbaryczne wyposażone są w przeszklone elementy konstrukcji – co łagodzi uczucie bycia zamkniętym w ciasnym pomieszczeniu.
- ciąża,
- przebyte operacje zatok, ucha, klatki piersiowej,
 |